سازمان نوسازی توسعه وتجهیز مدارس كشور در حالی با افتخار به ارائه آمارهای از توسعه مدارس كشور خبر می دهد كه در پشت پرده این اخبار مسائلی همچون كاهش بیش از ۳۵۰ میلیارد تومانی اعتبارات بازسازی و مقاوم سازی مدارس، تحصیل بیش از۴۰ درصد دانش آموزان زیر سقف مدارس نا ایمن و عدم اختصاص بودجه ۷ میلیارد دلاری از سوی دولت مخفی و پوشانده شده است.
مرتضی رئیسی در گفتگو با خبرنگار ایلنا، با اشاره به كاهش بیش از ۳۵۰ میلیارد تومانی اعتبارات بازسازی و مقاوم سازی معاونت عمرانی وزارت آموزش و پرورش از ۵۱۷ میلیارد تومان رقم پیشنهادی در سال ۸۹ به ۱۵۸ میلیارد تومان،گقت: متاسفانه با توجه به اهمیت پروژه های تخریب، بازسازی و مقاوم سازی اعتبار بسیار کمی در این خصوص در نظر گرفته شده است که حتی این اعتبار نسبت به سال گذشته کاهش یافته است كه با توجه به کاهش این اعتبار روند اجرای پروژه های مقاوم سازی، تخریب و بازسازی و بهسازی لرزه ای مدارس به كندی پیش میرود.
رییسی با تاكید بر اینكه ۲۶ هزار مدرسه در قالب ۱۲۶هزار کلاس درس و بر اساس شناسنامه مدارس و مطالعات انجام شده، نیازمند مقاوم سازی و حدود ۳۰ هزار پروژه نیازمند تخریب و بازسازی هستند، گفت: در تیرماه ۱۳۸۸ تنها بهسازی لرزهای ۳۰۰ پروژه آموزشی به اتمام رسید كه طرح بهسازی لرزهای مدارس که در واقع الگوبرداری از کشور ژاپن بود، در سال ۸۴ تصویب و مطالعات بهسازی لرزهای ۳۲ هزار و ۹۱۴ کلاس درس آغاز شد.
وی با بیان اینکه مطالعات بهسازی پنج هزار و ۲۷۵ کلاس درس به اتمام رسیده است، اظهار داشت: ۳۰۰ مدرسه با انجام این مطالعات، بهسازی لرزهای شدند.
به گزارش خبرگزاری ایلنا، رئیسی پیش از این به خبرنگار ایلنا گفته بود از ۱۰۰ هزار فضای آموزشی كشور كه دارای شناسنامه فنی هستند، تعداد ۸۵ درصد دارای سازه آجری یا نیمهمهندسی، سه درصد خشتی و چوبی و كاملا فاقد استاندارد، ۱۲ درصد دارای سازه فولادی و بتنآرمه یعنی استاندارد و در مجموع ۹۰ درصد سقف فضاهای آموزشی از نوع طاق ضربی و نیمهمهندسی است.
براین اساس از مجموع كلیه مدارس و فضاهای آموزشی تنها ۶۰ درصد از مدارس كشور با توجه به آمارهای خود سازمان نوسازی مدارس ایمن هستند و ۴۰ درصد از مدارس كشور نا ایمن هستند و دانش آموزان هم زیر سقف این مداری نا ایمن تحصیل می كنند.
رئیسی كهدر سازمان متبوعش ید طولایی در ارائه آمارهای ساخت و ساز و نوسازی در جمع خبرنگاران حامی دولت و نه منتقد دارد، اگرچه بارها بر این موضوع كه ”حساسیتی بر روی دولت ندارد، اما اگر آمار موجود را ارائه نكند، حق دولت را ادا نكرده”، تاكید كرده است اما از گفتن و ارائه آمار در این مورد كه ۴۰ درصد دانشآموزان كشور زیر سقف مدارس نا ایمن تحصیل می كنند ابا دارد.
با این حال دولتی كه در آغاز كار خود با اختصاص ۷ میلیارد دلار برای این مهم و بدون شناخت فنی معضل و امكان فنی و مدیریتی تحقق اهداف و خواستههای خود، تصمیمگیری و اختصاص بودجه كرده، چرا پس از ۵/۴سال به جای مقاومسازی ۲۶ هزار مدرسه، تنها ۳۰۰ پروژه را سامان داده است؟
جالب آنكه فاصله میان خواستهها، برنامهها و اجرای آنها آنقدر زیاد است كه هیچ احتمالی را نمیتوان متصور شد. |
اخبار
علمی و آموزشی 
آلبوم
ضرب تار 
