زمان: ۲ ساعت/مستند، سیاسی و پزشکی
این فیلم که با نمای چندین آمریکائی معمولی که زندگی‌شان به خاطر مشکلات بهداشتی و درمانی مختل یا متلاشی شده و در برخی موارد نیز پایان‌یافته است، شروع شده و به وضوح نشان می‌دهد که این بحران نه تنها ۴۷ میلیون شهروند بدون بیمه بلکه میلیون‌ها انسان دیگر را که حق بیمه سالیانه خود را سر موعد پرداخته و گاهی در کاغذبازی‌های دستگاه اداری، گرفتار می‌شوند، متأثر می‌سازد. پس از نشان دادن جزئیات که چگونه یک سیستم دچار این آشفتگی می‌شود، تماشاچیان را به سراسر دنیا می‌برد تا کشورهائی هم‌چون کانادا، انگلیس و فرانسه را ببینند و متوجه شوند که چگونه در این کشورها شهروندان از مزایای پزشکی رایگان بهره می‌برند. در پایان مور گروه قهرمانان ۱۱/۹ را گردهم می‌آورد، کارکنان گروه نجاتی که اکنون دچار بیماری‌های فرساینده‌ای شده‌اند که متأسفانه توجهات پزشکی از آنها دریع می‌شود. مور آنها را به مکانی نه چندان دور از انتظار برده و آنها در پایان پس از برخورداری از مداوای مناسب، درگیر دیپلماسی غیرمنتظره‌ای می‌شوند. این فیلم یک نما از حمله مستقیم به سیستم بهداشتی مضحک و خشن ایالات متحده است که نقطه‌نظر مردم عادی در مقابله با مشکلات زیاد و باورنکردنی درخواست آنها برای پوشش سلامت پایه را بیان می‌کند.
● داستان
در حدود پنجاه میلیون آمریکائی فاقد بیمه بهداشت بوده و هجده هزار نفر از آنها در نتیجه این مشکل در سال جاری جان خود را از دست داده‌اند. اما مور معتقد است که ”این فیلم درباره این افراد نیست، بلکه درباره کسانی است که بیمه هستند.“ مور با صدای انفرادی و روایت غمگین و کنایه‌دار در نوسان کامل ما را به سفر قندهار برده و گروه‌هائی از ”مردم“ را نشان می‌دهد که سیستم بهداشت و درمان آمریکا در حق آنها بی‌انصافی کرده است. از موضوع کسانی که هزینه‌های پزشکی به‌قدری وضعیت مالی آنها را وخیم کرده که مجبور به مهاجرت با فرزندانشان شده‌اند گرفته تا گواهی‌نامه‌های پس از مرگ کسانی که شرکت‌های بیمه‌کننده آنها هزینه جراحی را پرداخت نکرده‌اند، در فیلم آمده است. سپس او ما را به مکان محبوب خود می‌برد: هر جائی غیر از آمریکا. او با گردش این مستند در کانادا متوقف نمی‌شود خود را اثبات کند، بلکه در فرانسه و انگلیس هم ماجراجوئی می‌کند تا دلایل خود را ثابت کند. در آنجا خدمات درمانی واسطه‌ای قدیمی بوده و پزشکی تنها رابطه بیمار و پزشک است. همه بیمه هستند، پزشکی اجتماعی aka. سومین بخش سیکو بازگشت مایکل مور و وطن‌پرست را نشان می‌دهد. او برخلاف سختی‌های بسیار موجود در سیستم، کشتی را به راه می‌اندازد. در میان حادثه، توسط دولتی که زمانی آنها را قهرمان می‌خواند، نادیده گرفته شده است. مور به محض ورود به کوبا و در پی جستجو در مورد مراقبت‌های پزشکی به‌صورت جدی، با پیغام ”ما خیلی متفاوت نیستیم. شما و من“ و یک تصویر خیالی بزرگ‌تر، چنین نتیجه‌ای گرفته و امیدوار است که ما به زودی همه چیز را فراموش کنیم.
● بازیگری
در فیلم ”سیکو“ از هیچ بازیگری استفاده نشده است. اما در واقع خود مور به یک شخصیت تبدیل شده و یا همان‌گونه که برخی معتقدند یک کاریکاتور است. مور تا میانه‌های راه خود را نشان نمی‌دهد، اما اگر قرار است او قهرمان شما باشد، راه‌ها را روشن کرده یا در طول تمرین چشمانش را به زور باز نگه‌ داشته باشد، چهره‌اش وقتی نمایان می‌شود که علاج کار به‌نظرش برسد. مور در ”سیکو“ در میان داستان‌ها حالت طنز به‌خود گرفته و حتی فراتر رفته و تحت عنوان کارگردان برخی صحنه‌ها را با افکت‌های کمدی گرفته است. آیا او احتمالاً تحت‌تأثیر یک محقق روزنامه‌نگار دیگر به نام ”برات سگدیو“ قرار نگرفته است؟