ماکس ارنست (نقاش، پیکره‌ساز، و طراح آلمانی، ۱۸۹۱ـ۱۹۷۶). یکی از مهم‌ترین نمایندگان جنبش سورئالیسم به‌شمار می‌آید.
او چند سالی در رشتهٔ فلسفه تحصیل کرد، سپس به نقاشی روی آورد. ضمن دیداری از پاریس (۱۹۱۳)، با نوگرایانی چون دُلونه، ماکه، آپولینز و آرپ آشنا شد. گروه دادا در کلن را بنیان گذاشت (۱۹۱۹). بعداً، به سوررئالیست‌ها پیوست (۱۹۲۴). چند سالی را در آمریکا گذرانید (۱۹۴۱ـ۱۹۵۶)، و سرانجام در فرانسه اقامت گزید. کتابی تحت عنوان زندگی غیررسمی ماکس ارنست نوشت (۱۹۶۱).
ارنست هنرمندی مبتکر و خلاق بود. اسلوب‌های ابداعی او چون مالشکاری و تلفیق‌ عکس و نقاشی با تأکید سوررئالیست‌ها بر خودکاری (اتوماتیسم) و شگفت‌آفرینی انطباق داشت. نخستین آثار او تلفیقی بودند از اشیاء دم دست (چون قطعات چوب، کاغذ دیواری و غیره)، و اشیاء نقاشی شده که ابهام تشویش انگیزشان با عنوان‌های انتخابی دو چندان می‌شد (مثلاً تیک‌تاک صدای قطره اشک کوچک ـ ۱۹۲۰). او در بهترین نقاشی‌ها و مجسمه‌هایش عناصر غیرمأنوس را در کنار هم می‌نهاد (مثلاً: از این آدم‌ها چیزی نمی‌توان فهمید ـ ۱۹۲۳)؛ و یا با شکل‌های اندام‌وار بدیهه‌سازی می‌کرد (مثلاً: اردو ـ ۱۹۲۷)؛ مجسمهٔ زن پاریسی (۱۹۵۰) است. از این نقاش آثار Moonmad و Histoire Naturelle و Le Capricorne در این نمایشگاه به تماشا گذاشته شده است.