واکسن آلرژی همان‌طور که از نامش پیداست، کارش این است که با وارد کردن مقدار کمی از مواد آلرژن به بدن بیمار، حساسیت را در بدن او کاهش دهد. طبیعی است که این روش باید در بیمارانی بهتر جواب دهد که معلوم شده حساسیتشان به چه ماده‌ای است و در واقع آلرژنشان کشف شده. برای این منظور، معمولا آزمایش‌های خونی و پوستی متفاوتی باید روی بیمار انجام شود. برای این‌که واکسن‌های آلرژی به دردتان بخورد، لازم است که:
۱) آلرژنتان کشف شده باشد و ترجیحا هم یک آلرژن تنفسی داشته باشید؛ مثل گرده گیاهان و گرد و خاک و . . .
۲) علایم و نشانه‌های آلرژی را در تمام طول سال یا لااقل در بیشتر اوقات سال، همراه داشته باشید و ضمنا نتوانید از آلرژن‌ها در محیط کار و زندگی‌تان دوری کنید.
۳) با درمان دارویی به نتیجه مطلوبی نرسیده باشید.
روش کار از این قرار است که آلرژنِ شناخته شده در مقادیر بسیار جزیی و به مرور طی مدت ۲ تا ۵ سال به بیمار تزریق می‌شود و میزان تزریق در طی این مدت و به مرور، بیشتر و بیشتر می‌‌گردد تا مقاومت بدن فرد به ماده آلرژن افزایش پیدا کند. تزریق‌ها معمولا یک تا دوبار در هفته انجام می‌شود و در بیشتر موارد پس از چهار تا شش ماه، نشانه‌های بهبودی در بیمار به چشم می‌خورد. پس از این مدت، می‌توان تزریق را به یک بار در ماه تقلیل داد. در اغلب موارد، بیماران پس از استفاده از این روش تا آخر عمرشان دیگر علایم بیماری را نشان نمی‌دهند و نشانه‌های بهبودی را برای همیشه حفظ می‌کنند.