چارلز اسپنسر چارلی نابغه عالم سینما ۱۶ آوریل (۲۷ فروردین) سال ۱۸۸۹ در لندن و در خانواده ای تئاتری به دنیا آمد. دوران کودکی اش در فقر و تنهایی سپری شد چون در دو سالگی پدر و مادرش از هم جدا شدند و پدرش چند سال بعد مرد.
مادرش که بازیگری پرکار بود مبتلا به نوعی بیماری حنجره شد و به ناچار تئاتر را رها کرد اما قبل از آن پسر ۵ ساله اش چارلی شانس بازی در نمایش را در کنار او داشت. در سال ۱۹۰۰ چارلی همراه برادرش سیدنی در نمایش پانتومیمی به نام «سیندرلا» بازی کرد. چند سال بعد سیدنی به نیروی دریایی پیوست و چارلی همراه مادرش در منطقه فقیرنشین لندن ساکن شد.
چارلی برای مراقبت از مادرش درس را رها کرد و در ۱۷ سالگی به عنوان دلقک به گروه «فرد کارنو» پیوست و ستاره نمایش های آن شد. در سال ۱۹۱۰ با این گروه به آمریکا رفت. در گروه کارنو چاپلین با استنلی جفرسون (استن لورل) همبازی بود. چاپلین در آمریکا ماندگار شد.
سه سال بعد کارگردان جوانی به نام «مک سنات» به او پیشنهاد بازی داد و مسیر حرفه ای او از ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۷ در استودیوهای کی استون رقم خورد. او در اولین فیلم هایش بازیگری معمولی بود تا این که خیلی اتفاقی ترکیبی از شلوار گشاد، کفش های بزرگ، کت تنگ و کلاه لبه دار را امتحان کرد که به نظرش عالی رسید. در سال ۱۹۱۸ کمپانی فیلمسازی خودش را در هالیوود راه اندازی کرد.
پیش از آن و در ۱۹۱۵ «ولگرد» را ساخته بود. آوارگی و دربه دری چاپلین در کودکی، مایه اصلی فیلم های اجتماعی تند و تیز او را تشکیل می دهد. مهاجر (۱۹۱۷)، کودک (۱۹۲۱) و روز دستمزد (۱۹۲۲) توانستند به موفقیت های چشمگیری دست پیدا کنند. لایم لایت، دیکتاتور بزرگ، زندگی سگی، عصر جدید و جویندگان طلا از جمله آثار معروف چارلی چاپلین هستند.