بغض پاییزی تمام وجودم را گرفته است
و صدای فریاد کلاغ درونم موج می زند
فردا که از راه برسد تمام درختان بی برگ
از سرما خواهند لرزید
و با شاخه های خشک خود
خورشید کم سو را نشانه خواهند گرفت
دلم درون باغ زرد در حال مردن است
و فقط هراز گاهی
وزش بادی او را قلقلک می دهد
عطسه ای می زند
کمی تکان می خورد و دوباره
بی رمق برروی برگ های رنگارنگ می غلتد
به راستی خورشید از کدامین سو خواهد تابید
آیا دل یخ بسته مرا هم خواهد دید؟؟