انسانها گاهی اوقات در شرایطی قرار میگیرند، یا زیر باران افکارشان تصمیماتی میگیرند که آن تصمیمات، میتواند بمبی برای تغییر سرنوشتشان باشد. تصمیم به شروع یک کار جدید، تحول در اخلاق و روابطشان با دیگران، تصمیم برای آینده و... اینقدر زندگی خود را با این تصمیم دگرگون میبینند که فکر میکنند دنیا در دستشان است و میتوانند زندگی را به هر شیوهای که بخواهند اداره کنند. شاید لحظهای بعد از این افکار و تصمیمات دچار یاس شوند و بگویند این دست افکار، خیالاتی ابهانه بیش نیست. اما باید بدانند و با تمام وجود درک کنند که اکنون در افکار و خیالات ابلهانه به سر میبرند.
خ داوند، به تو لطفی میکند و راه اصلی موفقیت را نشانت میدهد و میگوید: این راه موفق شدن توست. تو فقط باید پای خود را در این جاده بگذاری و حرکت کنی. این راه میانبری است به بهترین و زیباترین جای هستی. جایی که هر کس آرزوی رفتن به آنجا را دارد، ولی راهش را بلد نیست. اکنون که من لطفی به تو کردهام و آن را به تو نشان دادهام، پس منتظر چه هستی؟ زودباش و فرصت را از دست نده. دست به کار شو.
آن موقع یکی این موهبت بزرگ را میپذیرد و رهسپار میگردد و به شیرینترین موفقیتها دست پیدا میکند و دیگری در تفکرات ابلهانهای میماند و راه را گم میکند.
مشکل اساسی اینجاست که شخص دوم، باور نمیکند که خوشبختی و موفقیت را به این آسانی میشود به دست آورد. او شاید تصور میکند که موفقیت و رسیدن به آن، چیزی شبیه به گذشتن از هفت خان رستم است و هر کسی از پس آن بر نمیآید.
حتما همه شما حداقل یک بار تجربه این لحظه را دارید. لحظهای که موفقیت را در چند قدمی خود حس کردهاید. چرا پس از مدتی شوق رسیدن به آن و احساس در دسترس بودنش را از دست میدهید؟ جواب سوال فقط و فقط یک کلمه است: «فراموشی» انسان فراموش کار است و همین عامل باعث جا ماندن از قافله زندگی است.
راه مقابله با فراموشی، نوشتن است. هر موقع که تصمیمی گرفتی و موفقیت را از آن خود دیدی، به سراغ قلم و کاغذی برو و تمام حالات و افکار و تصمیمات خود را برای همیشه ثبت کن. طوری خود را وصف کن که انگار بزرگترین نویسنده عالم هستی. احساسات و افکار برتر خود را بنویس. وقتی نوشتن به پایان رسید، موفقیت آغاز میگردد.
آن نوشته را نگهدار و همیشه به آن نگاه کن و شور و حال خود را حفظ کن. نگذار یاس و فراموشی گوشه چشمی به تو بیندازد. این گونه، هدفی را که در نظر گرفتهای، زندگیات را فرا میگیرد و موفقیت، زندگیات را عطرآگین میکند.