نیکوس کازانتزاکیس نویسنده یونانی، در کودکی پیله کرم ابریشمی را روی درختی می یابد. درست زمانی که پروانه خود را آماده می کند تا از پیله خارج شود، تصمیم می گیرد به این فرآیند شتاب ببخشد او با حرارت دهانش، پیله را گرم می کند تا این که پروانه خروج خود را آغاز می کند اما بال هایش هنوز بسته اند و کمی بعد می میرد.
نیکوس می گوید: «بلوغ جسورانه ای با یاری خورشید لا زم بود اما من انتظار کشیدن نمی دانستم»
میزان تحمل و سقف انتظار برخی از مسوولین نیز مشابه نیکوس است و زمانی که کارکنان متعهد و مسوولیت پذیری را می یابند آن ها را برای پذیرش مسوولیت های بیشتر، ترغیب کرده یا تحت فشار قرار می دهند.
هر چند این حق طبیعی مدیران است که افرادی را پیدا نمایند که مسوولیت قبول کنند کارها را بپذیرند و به انجام برسانند ولیکن در افزایش بار فعالیت و حجم مسوولیت افراد بی توجهی بی پایه، توان و ظرفیت ایشان بالاخره آنها را خسته کرده و ادامه این وضعیت آنها را به لبه پرتگاه و سقوط (بریدن از کار، دل زدگی از مسوولیت و...) سوق داده و نزدیک تر می کند.
پاک است خدای آفریننده جان ها، پاک است خدای چهره پرداز، پاک است خدای آفریننده جفت ها، پاک است خدای قرار دهنده تاریکی ها و روشنایی ، پاک است خدای شکافنده دانه ها در دل خاک، پاک است خدای آفریننده همه چیزها، آفریننده دیدنی ها و نادیدنی ها، پاک است خدا به مقدار نام ها و کلمات بی پایانش، پاک است خدای هر دو جهان، شنوایی که از او شنواتر نیست، از بالای عرش خویش، تا زیر هفتم زمین می شنود و هر چه را (که در تاریکی های خشکی و دریاست، ناله ها و شکوه ها، پنهان ترین رازها را می شنود.
خداوندا پس درود فرست بر محمد و خاندان او. برای من افزایش روزی، آسایش و سلا مت تن و برکت بسیار عطا کن، آرزوهایم را برآورده ساز، دعایم مستجاب گردان و آن چه را که برای من مهم است در اختیارم گذار.