محسن وزیری‌مقدم در آستانه ۸۳ سالگی همچنان پرکار است و به نقاشی عشق می‌ورزد. تابلوهای جدیدش حکایت از تجربیات تازه او در نقاشی دارند. او زمستان سال گذشته آخرین نمایشگاهش را در گالری <هور> تهران برپا کرد که استقبال خوبی از آن به عمل آمد؛ هرچند این نمایشگاه بازتاب چندانی در مطبوعات نداشت. وزیری‌مقدم این روزها از برخورد نامناسب یکی از گالری‌داران با خود ناراضی است و زمانی که صدایش را آن سوی تلفن می‌شنویم، به وضوح حکایت از نارضایتی وی دارد. قضیه از این قرار است که گالری <هما> چندی پیش نمایشگاهی از برگزیده هنرمندان ایرانی مقیم خارج از کشور برپا کرد که در میان آنها نام وزیری‌مقدم هم به چشم می‌خورد؛ در حالی که هیچگونه هماهنگی قبلی با وی برای قرار دادن آثار او در این نمایشگاه به عمل نیامده بود.
این نمایشگاه با واکنش‌های مختلفی روبه‌رو شد و عده‌ای نسبت به آن اعتراض کردند. وزیری‌مقدم در این باره می‌گوید: <آثار من را بدون اجازه و رضایتم در نمایشگاهی گذاشته‌اند که اصلا‌ از برپایی آن خبر نداشته‌ام. من نسبت به این حرکت گالری هما اعتراض دارم. آنها نبایستی اثر من را جایی به نمایش می‌گذاشتند که من نمی‌خواستم. سوال من این است که چرا یک گالری بدون اجازه هنرمند، اثر او را به نمایش می‌گذارد؟> آثار مورد وصف، تعدادی تابلو هستند که دست‌اندرکاران گالری هما سال گذشته در جریان نمایشگاه وزیری‌مقدم در گالری هور، از این گالری خریداری کرده‌اند. البته این برای اولین بار نیست که اثری از یک هنرمند بدون اجازه او در نمایشگاهی شرکت داده می شود. دو سال پیش هم نمایشگاهی از نقاشان دهه ۴۰ و ۵۰ در تهران برپا شد که در آن نمایشگاه، آثار وزیری‌مقدم و زنده‌یاد علیرضا اسپهبد بدون اجازه آنها روی دیوار رفت و موجبات نارضایتی این دو را فراهم کرد. به هر حال باید بپذیریم که این حق طبیعی یک هنرمند است که از برپایی نمایشگاه آثارش مطلع باشد. یادمان باشد که وزیری‌مقدم سال ۲۰۰۵ به عنوان شخصیت برتر اروپایی از دست مقامات ایتالیایی جایزه دریافت کرده است. او یکی از پیشگامان هنر نوگرای ایران است که هم‌اکنون کتاب‌هایش از جمله <شیوه طراحی> و <اندیشه و کار پل کله> در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود.