می گوید ” ترجیح می دهم بر روی پاهایم بمیرم تا روی زانویم زندگی کنم ” این ترجیع بند مردی است که از این گفته ها زیاد دارد هر چند که خود معتقد است که این جمله ها را از اصغر حاجیلو قرض گرفته است از افشین قطبی سخن می گوئیم مردی که به مدد زبانش و نه زانو و پاهایش در این فوتبال ایران صاحب همه چیز شده است و همچنان مدعی است و همان حرفهای تکراری را بار دیگر می گوید نگاهی به آخرین مصاحبه او می کنیم تا ادعای خود را که معتقدیم او مردی برای خوش گوئی بهر دخل و خرجش و نه بهینه سازی کاری فوتبال است پافشاری کنیم

۱) ایشان می گوید وقتی به ایران آمدم به من گفتند برای ماندن باید به بردن فکر کنی و از مقابله با تیمهای بزرگ بهراسی اما من به دنبال این حرفها نیستم…. براستی ایشان به دنبال تیمهای بزرگ بوده اند ؟ بازی با تیمهائی نظیر اردن و بحرین و قطر و کره شمالی یعنی بازی با تیمهای بزرگی که همگان می دانیم نه مدیریت فدراسیون فوتبال توان ترتیب انجام یک بازی با آنها را دارد و نه آن که جناب ” شیر دل ” حاضر است که در مقابل آنها بازی کند اما براستی ایشان که خود را بین المللی می دانند نمی دانند تیمهای بزرگ چه تیمهائی هستند و این گونه بازی با قطر و اردن و بحرین ومقدونیه و ایسلند .. را بازی بزرگ دانند

۲) ایشان می فرمایند که من مرد روزهای بزرگ هستم و کارهای سخت را دوست دارم و هرچقدر کار سخت باشد توانائی و انگیزه ام بالا می رود…از این سخت کوش و شجاع دل می پرسیم سال دومی که در پرسپولیس مشغول به کار بودید به چه عنوان کار سخت حفظ قهرمانی حتی در نیم فصل را نتوانستید با آمدن آن همه ستاره به نتیجه برسانید و فرار را بر قرار ترجیح داده و بعد با نامه ای اعلام کردید که شرایط ایران دارای امنیت کافی نبوده و بعد هم در آن مصاحبه کذائی از شرایط سخت سخن گفتید ؟ می پرسیم آن روزها مرد روز های سخت و آن همه انگیزه و توانائی که صحبتش را می کنید به کجا رفته بود ؟ براستی باید گفت زندگی بر روی زبان خیلی راحت تر از زانو زدن برای شما است

۳) ایشان در مورد اظهار نظر ایشان در استقبال پیش هنگام در شکست در تورنمنت قطر می فرمایند که کره جنوبی در بازیهای دوستانه ای که در برابر فرانسه و ارو گوئه و سوئد داشت شکت خورد اما همان باختها باعث شد که در جام جهانی ۲۰۰۲ چهارم شود ..از ایشان می پرسیم آیا کسی از دوستان فارسی زبان اطرافشان در مورد مثل ” قیاس مع الفارق ” به شیر دل چیزی گفته است ؟ آیا شما که آقای بین المللی هستید نمی دانید که بین شکت از فرانسه و سوئد و اروگوئه با شکست از بحرین و قطر و اردن فاصله ها است؟

۴) ایشان در مورد دعوت از فریدون زندی فرموده اند ” سال اولی که در ایران مشغول به کار بوده ام خیلی سخت بود زیرا در خارج بزرگ شده بودم و قصه زندی نیرچنین است ” نکته جالب این است که ایشان معتقدند در سال اول کار سخت بوده و کمکهائی برای حل این سختی ها داشته اند اما از ایشان می پرسیم سال بعد که کار سخت نبوده چرا شما فرار را بر قرار ترجیح دادید و یا این که با تیم ملی آن گونه نتیجه گرفتید ؟اما از بعد دیگر این سخنان جناب شیردل ما را به یاد تناقض گوئی ها دیگر ایشان انداخت از ایشان می پرسیم مگر قرار نبود بازیکنان بین المللی تیم ما را بسازند ؟ مگر بعد از این ادعای بی معنی شما نگفتید دروازه های تیم را برای شایسته ها و جوانها و بی تجربه ها باز می گذارید پس آن حرفها چه بود و این اظهار نظر ها چیست؟ براستی که زندگی بر روی زبان چه نعمتهائی برای شما داشته است ؟

۵) فرموده اید که تیم ملی در غیاب مهدوی کیا , کریمی ,دائی .. نیاز به زمان دارد و قرار نیست در عرض دو ماه تیم قهرمان دنیا شود ..باید بسی تاسف خورد برای این طرز فکر و خریدن زمان که حاضرید برای تکیه بر مسند تیم ملی ایران به هر گونه بر روی زبان خود زندگی کنید جناب شیر دل !هیچ کسی در ایران به دنبال این نیست که قهرمان دنیا در فوتبال باشد زیرا نه امکانات و نه مدیریت و و نه سرمایه گزاری و برنامه ریزی و نه تجربه این کار در ایران است اما مردم ایران دوست دارند که فوتبالشان درجه دوم آن گونه نباشد که باخت به قطر و اردن از دید جناب سر مربی هیچ اشکالی نداشته باشد در همین ایران هم اکنون بازیکنان بزرگی وجود دارند که اگر فوتبال ایران از مهره های بزرگ خارجی در سطح سرمربیگری تیم ملی و مدیریت افرادی چون حشمت مهاجرانی برخوردار باشد آنگاه نیازی نیست که به این سخنان کاملا خوردن نان بر روی زبان گوش فرا دهیم

۶) ایشان در مصاحبه خود عنوان می کنند که رئیس فدراسیو ن فوتبال و رئیس سازمان تربیت بدنی به او قول داده اند که در تیم ملی بماند و از سوی دیگر بارها اعلام کرده اند که بخاطر مردم در تیم ملی مانده و ۸۰۰۰۰۰ دلار ناقابل گرفته اند !حال می پرسیم که جناب قطبی ! بالاخره شما پشتیبان خود را چه کسانی می دانید ؟ اگر مردم هستند پس چگونه به خود اجازه می دهید که بگوئید رسانه ها که صدای مردم را می رسانند هرچه دلشان خواست بگویند ؟شما هنوز نمی دانید که تیم ملی از آن ملت ایران و نه متعلق به فلان رئیس فدراسیو ن و رئیس ورزش است و هر گاه آنان فشار ملت ایران و نارضایتی مردم را ببینیم مجبورند و باید به وظیفه خود یعنی نجات تیم مردم ایران از دست نالایقان مبادرت ورزند پس جناب شیر دل که بر روی زبان خود که بسی درد آور تر از زندگی بر روی زانو است مشغول ادامه حیات خود در تیم ملی هستید آگاه باشید که این ملت ایران هستند که باید به شما مهر تایید دهند که می بینید ورزشگاههای خالی تیم ملی و عدم استقبالی که از شما در ورزشگاهها می شود نشانی از این است که صبر آنها برای تحمل شما و زبان پر از تناقضتان بسیار کم شده است.